"The intelligence failures of the United States and Israel vis-à-vis Iran and Hizballah are symptomatic of the decline of the intelligence communities in both countries. At least in the case of Israel, this decline reflects a larger trend: an increasing lack of confidence in the institutions of government, as well as a rise in cynicism, materialism, and opportunism, which have taken the place of national solidarity. As a result, there is much less readiness to serve in demanding, dangerous governmental positions." (P.381)

Onder de religies moet bolsjewisme [communisme] eerder samen met het mohammedanisme worden beschouwd dan met christendom of boeddhisme. Christendom en boeddhisme zijn in eerste plaats persoonlijke religies, met mystieke doctrines en liefde voor beschouwelijkheid. Mohammedanisme en bolsjewisme zijn praktisch, sociaal, niet-spiritueel en gericht op het winnen van een wereldimperium. (P. 102)

De meeste moslims zijn zeer goede mensen. Het zijn vriendelijke, vrijgevige, zorgzame, gastvrije, fantastische mensen. De islam is wat er mis is. Moslims die slechte dingen doen, zijn degenen die de islam volgen. De islam wekt het misdadige instinct van de mensen op. Hoe islamistischer iemand is, des te bloeddorstiger, haatdragende en robotachtiger hij of zij wordt. (P. 115)

niets nieuws bevat in de zin van ideeën die niet reeds door anderen zijn geuit. Alle morele voorschriften van de Koran spreken vanzelf en zijn algemeen erkend. De verhalen in het boek zijn identieke of licht gewijzigde vorm overgenomen uit de joodse en christelijke overlevering, Mohammed heeft hun rabbi’s en monniken ontmoet en geraadpleegd op zijn reizen naar Syrië, en uit herinnering die door de afstammelingen van Aad en Thamoed zijn bewaard. (...) Echter, op het gebied van de morele leer kan de Koran niet als wonderbaarlijk worden beschouwd.
Mohammed herhaalde principes die de mensheid al in eerdere eeuwen en op vele andere plaatsen had bedacht. Confucius, Boeddha, Zoroaster, Socrates, Mozes en Jesus hebben vergelijkbare dingen gezegd. (...) Veel plichten en ritten van de islam zijn voortzettingen van praktijken die de heidense Arabieren hadden overgenomen van de joden. (P.440)

• Woodrow Wilson’s progressieve programma was “militaristisch, fanatiek nationalistisch, imperieel en racistisch” en was mogelijk gemaakt door de noodtoestand van de 1e wereldoorlog.


• Franklin D. Roosevelt’s fascistische “New Deal” was een voortzetting en uitbreiding van Wilson’s beleid.


• Lydon B. Johnson’s “Great Society” was de grondlegger van de moderne verzorgingstaat, de ultieme vervulling (tot dan toe) van deze statische traditie.


• De jeugdige “New Left” revolutionairen van de jaren zestig brachten een Amerikaans sausje over het idee van “oud Europa”.


• Hillary Clinton hoopt de staat diep te wortelen in het Amerikaanse familie leven, een essentiële stap in het totalitaire project.

“Tot slot dit: veel mensen vragen zich af of alle ophef rond het verbod op afvalligheid terecht is. Dat standpunt kom je vaak tegen bij degene die religie zien als cultuur en die alle verwijzingen naar het transcendente afdoen als flauwekul. God bestaat niet, na de dood is er niets, religie is onzin en waarom moeten we ons sterk maken voor vrijheid van onzin? Het antwoord is simpel: vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing is niet alleen de vrijheid om een geloofsrichting te kiezen, om zelf te bepalen wat je wel en niet gelooft. Het is ook de vrijheid om zelf te bepalen hoe belangrijk geloof voor je is. Wie religie afdoet als onzin spreekt voor zich zelf – net als iedereen die religie wel belangrijk vindt.” (P.19)

“Stelt u zich voor dat op een dag de moslims worden geëmancipeerd van de tirannie van de sjaria, wat moet Berger dan van de rest van zijn leven maken? Sjaria is niet alleen een winstgevende business voor moslimfundamentalisten, maar blijkbaar ook voor postmoderne islamologen.” (P.25)

“Zo kwam ik er achter dat veel negatiefs dat over de islam werd beweerd, gewoon in de heilige boeken was terug te vinden” (P.40)

“Wanneer we pal staan voor onze rechtsstaat waar het antidemocratische eisen van extreemrechts of –links betreft, moeten we dat evengoed doen waar het de eisen van geloofsgroepen betreft. Moslims mogen in deze geen uitzonderingspositie krijgen” (P.60)

“Ouders moeten zich niet op een religieuze moraal baseren maar op hun gezond verstand en normen en waarden van dit land” (P. 82/83)

“Haatprediking in moskeeën moet worden aangepakt. Wat we nu zien, is dat opruiende imams zich verschuilen achter Allah. Omdat ze weten dat het rechtstreeks uiten van een bedreiging juridische kan worden aangepakt, roepen ze Allah op hun werk te doen. ‘Allah, vervloek die en die’; ‘Allah, laat dat kankergezwel verdwijnen.’ Hier is op dit moment nog niets tegen te beginnen, terwijl er wel degelijk sprake is van bedreiging. Toehoorders zullen Allah namelijk graag een handje helpen, en de betreffende imams weten dat. Het is dan ook hard nodig om deze leemte in ons strafrecht op te vullen, zodat de toekomst bedreiging en intimidatie ‘over de rug van Allah’ niet langer mogelijk is.” (P. 86)

“Kortom de visie van de PvdA op intergratie en emancipatie bestaat enerzijds uit slappe stellingen waarvan in de praktijk nauwelijks enig heilzaam effect kan worden verwacht, en anderzijds uit goede ideeën waaraan onvoldoende uitvoering wordt gegeven.” (P. 101)

“Wil de PvdA ooit een doortastende integratiepolitiek voeren, dan zal zij moeten regeren op basis van principes. De onberedeneerde angsten van de allochtone en traditionele linkse achterban zal men links moeten laten liggen. Zo kan de PvdA weer een brede volkspartij worden in plaats van een Partij voor de Allochtonen of van Allah.” (P 102)

Het boek De Vijfde Colonne van W.G. Van Dorian gaat over de geleidelijke machtsovername in Europa (en andere delen van de wereld) door de islam. In zijn boek noemt Van Dorian de moslims Radicalen. Misschien noemt hij ze zo om niet beticht te worden van discriminatie of opruiing hetgeen in Nederland niet denkbeeldig is met al die linkse jongens en meisjes. In een interview op de site Faithfreedom zegt hij er dit over:

Radicalen komen in verschillende gedaanten; niet slechts in religie, maar ook in Ideologie komen ze voor. Ik heb de roman echter inderdaad geschreven met deze groep in mijn achterhoofd, omdat ik hen beschouw als de gevaarlijkste en meest invloedrijke groep in onze tijd en ik heb kennisgemaakt met hun gedachten en gewoonten…ook van dichtbij. Desondanks vind ik, dat het woord “Radicalen” beter dienst doet in het boek. Het moet een fictie thriller blijven en dit woord omvat alles zoals ik de groepering in het verhaal in gedachten heb gehad, ongeacht of het een religieuze of politieke groepering is. Het gaat uiteindelijk om het autoritaire gehalte van de groepering en hun reacties en handelingen.

Ik heb het boek inmiddels gelezen en in een aantal opzichten valt het mij wat tegen. Het is om te beginnen geen literair hoogstandje. Het is geschreven als een jongensboek. Dat vind ik overigens het minst belangrijke. Wat ik belangrijker vind, is dat Van Dorian wel voor een deel de gevolgen laat zien van die geleidelijke islamisering van Nederland en Europa, maar de oorzaken onderbelicht laat. Om de realiteit van dat ‘heden’ te begrijpen moet je de aanloop naar die realiteit onderzoeken en analyseren. Van Dorian gaat er te veel van uit dat de lezer wel zal begrijpen hoe de islam haar infiltratietechnieken toepast en daarbij slim gebruikt maakt van de linkse kerk die alle kritiek op de islam als discriminatie en fascisme betitelt. De doorsnee Nederlander gaat nog steeds elke nacht met een gerust hart slapen met de gedachte ‘’het zal zo’n vaart niet lopen’. Van Dorian laat hier dus een unieke kans liggen om achtergronden te belichten en wat meer mensen wakker te schudden.

Ook de logica is in het boek soms ver te zoeken. Er gebeuren te veel toevalligheden. Daar komt de lezer echter zelf wel achter. Niettemin leest het vlot weg en spannend is het zeker.

Dus toch maar kopen dit boek. Al was het alleen maar om de waarschuwing die Van Dorian ons toeschreeuwt serieus te nemen.

Hij fronste en wendde zich af / toen de blinde bij hem kwam / en hoe weet u dat hij zich niet wilde reinigen? / of dat hij iets gedacht opdat gedachtenis hem tot voordeel zou zijn?

“’Ik ben trots op hem. Hadden ze hem maar doodgeschoten. Dat was zijn droom.’
We kijken haar vol onbegrip aan. Hoe kun je nu nou willen dat familie zich laat dood schieten?
‘Wij geloven dat hij dan martelaar wordt’, legt Maria uit. ‘Hij mag van Allah 73 gelovigen uit zijn omgeving kiezen om hem te vergezellen in het paradijs.’” (P. 102)

“’Als de vijand een van de moslim landen binnenvalt. Als de vijand onze eer schaadt. Als de vijand onze heiligdommen aanvalt en als laatste, als de vijand een moslim als krijgsgevangene neemt. De strijd blijft verplicht tot de vijand totdat de krijgsgevangene bevrijd is’” (P. 66)

“Een aanslag in Nederland. Mohammed zegt dat het, als we de gedachten van de radicale jongeren zouden volgen, haast onvermijdelijk is. Hij lijkt een beetje te schrikken van zijn eigen woorden: ‘Maar ik keur een aanslag niet goed, hoor. Niet in Nederland in ieder geval. Ik vind wel dat je naar Irak en Afghanistan kan gaan om te vechten. Daar is het immers oorlog. De moslims worden daar aangevallen, dus dan is het de plicht van een goede moslim om terug te vechten. Maar niet hier. Nee, dan verbreek je het verbond.” (P. 141-142)

“Carter [wilde] om begrijpelijke redenen geen Iraniërs doden. Hij had er opgestaan dat Delta, mocht zich er een menigte vormen tijdens de raid, deze zou proberen te beheersen zonder mensen neer te schieten. Burruss begreep de politieke achtergrond wel, maar vond het in praktische opzicht bespottelijk. Hij ging samen met zijn mannen een bewaakt complex belegeren, midden in een stad van meer dan vijf miljoen mensen die voor het overgrote deel als agressief vijandig werd beschouwd. Het was ongelofelijk riskant; iedereen die deelnam, wist dat er een grote kans was dat ze nooit meer levend terug zouden komen. En Carter dacht dat dit piepkleine, dappere maar getalsmatig sterk in de minderheid zijnde team ging proberen om zich de stad van het lijf te houden met geweld loze middelen?” (P. 356-357).

“Kufr wordt meestal vertaald met ‘ongeloof’, maar er zijn contexten waarin die vertaling geen aanbeveling verdient. Een grondbetekenis is ‘ondankbaarheid’, en vandaar uit ontwikkelt de betekenis zich tot ‘ondankbaarheid voor de Goddelijke openbaring’, ‘heidendom’, ‘ongeloof’. In Koran 2:34 wordt ook Satan als Kafir aangeduid, direct nadat God tot hem heeft gesproken. In dat verband is ‘ongelovige’ een wat wonderlijke vertaling die slechts uit de context van Koran 2:30-39 past. Wellicht is een vertaling van kufr met iets als ‘meewerken aan de anti-God partij’, ‘zich verzetten tegen Gods goede plannen met de mens’, wel preciezer.” (P. 86)

“Een moslim van kufr, ‘ongeloof’, te beschuldigen impliceert uiteraard ook dat hij de ridda, afval van de Islam wordt beschuldigd. Zo’n beschuldiging jegens een Moslim uitgebracht heeft altijd een sinistere bijklank, omdat de Islam op afval van de Islam de doodstraf stelt.” (P. 115)

“The world needs communication among states, and, yes, it needs multilateral action. But it does not need artificial structures any more than an economy needs a jungle of regulations. In its political function, the UN ought simply be a center for multilateral diplomacy. Nations could talk and agree to do whatever they agree to do, free from distortion introduced by the spurious solemnity of the General Assembly or the paralyzing requirements of Security Council consensus. Meanwhile, the valuable humanitarian agencies could go about their tasks with fewer noisome political pressures.” (P. 113)

“past performance is no guarantee of future returns”
(P. 455)

“As the Allies belatedly realized, the Germans had developed a new kind of warfare made possible by the Second Industrial Revolution emphasizing dazzling speed and daring maneuver, while French and British thinking was still mired in the more static approach of the First Industrial Age. This was more than a bit ironic, because, until just a few years before, Britain and France had actually led the world in the development of armored warfare. The story of how they lost that lead, and with it the early battles of World War II, demonstrates how two sides with equal access to essentially the same technology can put it to very different uses.” (P. 215)

“In the emerging global division of labor, the richest economies have prospered based not on the possession of natural resources or vast populations, as in the past, but by creating a favorable climate for innovation and investment – for the exploitation of human, not physical, capital.” (P. 214)

“Although few in number and lacking in armor or artillery, the Special Forces in Afghanistan were, in a sense, the most powerful infantrymen in history because they fought not with shoulder-fired weapons, whose range and power is severely limited, but with GPS locators, satellite radios, laptops, and laser-designators that could summon pinpoint air strikes with the push of a button. Roughly 60 percent of all U.S. munitions employed in Afghanistan were precision guided – six times greater than in the Gulf War.” (P.382)

“on the day that four Islamist suicide bombers blew themselves and more than fifty London commuters to bits, the Met’s deputy assistant commissioner, Brian Paddick, stood before the television cameras and made the noteworthy comment: ‘As far as I am concerned, Islam and terrorists are two words that do not go together’. (P. 101)

“This is a cultural scorched-earth policy: year zero for the secular, universal word wide order, in a Britain whose consequent moral, cultural and spiritual vacuum is rightly scorned as decadence by radical islamist who are seizing the opportunity to fill it.” (P. 113)

“for trying to preserve an ‘integrated, spiritual view of the world in a way we have not seen fit to do in recent generations in the West,’ he went on to say:

‘There is much we can learn from that Islamic world view in this respect. There are many ways in which mutual understanding and appreciation can be built. Perhaps, for instance, we could begin by having more Muslim teachers in British schools, or encouraging exchanges of teachers. Everywhere in the world people want to learn English. But in the West, in turn, we need to be taught by Islamic teachers how to learn with our hearts, as well as our heads’” (P. 120)

“By no means all Muslims want this to happen. A growing number of them are actually rather keen on benefiting from personal freedoms and tolerance that are the British way. The problem is that the British no longer appear to agree” (P. 162)

“This disastrous policy ignores the first law of terrorism, which is that it preys on weakness. The only way to defeat it is through strength – the strength of a response based on absolute consistency and moral integrity, which arises in turn from the strength of belief in the values that are being defended.” (P. 273)

“Muhammad addressed them (the Jews) in terms that have become familiar usage for Islamic Jihadists when speaking of Jews today …. ‘You brothers of monkeys, has God disgraced you and brought His vengeance upon you?’ The Qur'an in three places (2:62-65; 5:59-60; and 7:166) says that Allah transformed the Sabbath-breaking Jews into pigs and monkeys.”

“While human nature is everywhere the same and Muslims can, of course, act as tolerantly as anyone else, the example of Muhammad, the highest model of human behavior, constantly pulls them in a different direction. The fact that Western analyst continue to ignore all this demonstrates the ease with which people can be convinced of something they wish to believe, regardless of overwhelming evidence of the contrary.” (P. 182-183)