De Leestafel
 
13 december 2006

Londonistan

Boekbespreking Londonistan geschreven door Melanie Phillips

How Britain is creating a terror state within
Melanie Phillips

Boek review Londonistan geschreven door Melanie Phillips

Groot-Brittannië is Amerika’s meest trouwe bondgenoot in de strijd tegen extremisten in Afghanistan en Irak. Je zou daardoor kunnen denken dat men in Groot-Brittannië de strijd tegen het binnenlandse moslim extremisme ook wel daadkrachtig aanpakt. Maar niets blijkt minder waar. Als je het boek van Melanie Phillips leest blijkt Londen zelfs de hoofdstad van het islamitische extremisme in het Westen te zijn. Vandaar dat ze haar boek de titel gaf: ‘Londonistan’, een samentreksel van ‘London’ en ‘Afganistan’.

Londen is dan ook voor moslims de meest belangrijke stad buiten het midden oosten. Het is de vestigingsplaats van islamitische kranten, TV stations, lobbygroepen en de plek waar talloze gespecialiseerde uitgaven vandaan komen. Dat dit niet zo onschuldig is blijkt wel uit het feit dat Phillips voor ons lezers een lange lijst van extremistische organisaties en publicaties uit Londen kan opsommen. Een mooi voorbeeld is het tijdschrift “Filisteen al-Muslima”, dat is namelijk het huisblad van de Hamas terroristen. Maar ook zijn Usama Ben Laden’s eerste fatwa’s, lang voor de aanslagen van 11 september 2001, als eerste in Londen, of moet ik zeggen Londonistan, gepubliceerd.

Door de politieke correctheid waar ook Groot-Brittannië onder gebukt gaat, is het echter onmogelijk om dit bespreekbaar te maken. Om dezelfde reden kan er ook niet gesproken worden over wijken, eufomistisch ‘Aziatische’ wijken genoemd, die geheel islamitisch zijn geworden. Als er dan door de oprukkende islam rellen ontstaan, spreekt men over rassenrellen en dat terwijl geloof toch beslist geen ras is. Het is zelfs zo erg dat iedereen die bij de beschrijving van hedendaagse problemen ook maar een verbinding maakt met het islamitische geloof, direct van Islamophobia wordt beschuldigd.

In haar boek ontvouwt zich dan ook een bijna ongelofelijk verhaal dat start met de openlijke moordoproepen uit de islamitische gemeenschap, om Salman Rushdi te laten vermoorden tot en met terreurorganisaties die openlijk opereren in de Britse moskeeën. Alle bekende namen van terreurorganisaties passeren de revue: de Algerijnse GIA, Al-Qaeda, de moslim broederschap en vele anderen. Dit gebeurd allemaal onder de neus van de Britten, maar die zijn ziende blind en horende doof. De politici werden in het verleden wel gewaarschuwd, maar wilde de verhalen gewoon niet geloven.

Het immigratiebeleid heeft een belangrijke bijdrage aan de realisatie van Londonistan geleverd. Jihadisten die in hun eigen landen worden vervolgt wegens hun extremisme, kregen juist om die reden toegang tot Groot-Brittannië. Zo gebeurde het onlangs, dat een aantal Taliban strijders een vliegtuig kaapten en dat deze terroristen vervolgens asiel aanvroegen in Groot-Brittannië. Hoewel de huidige machthebbers in Afganistan bondgenoten zijn, konden ze niet uitgezet worden want ze zouden in Afganistan vervolgd kunnen worden. De kapende Taliban terroristen verblijven nu nog steeds in Groot-Brittannië. Volgens Melanie Phillips zien de jihadisten ons immigratie beleid dan ook als een jihad middel. Een kwart van de terreurverdachten, die na 9/11 zijn opgepakt, blijkt dan ook asielzoeker te zijn.

Hoe heeft het toch zo ver met de immigratie regels kunnen komen? Volgens Phillips is dit gekomen door een politiek correcte beweging die ze de ‘transnationale progressiviteit’ noemt. Dit is een beweging die zich verzet tegen de dominante Westerse cultuur van vrije burgers in een democratie. Ze komt in haar boek dan ook met goede argumenten waaruit blijkt dat de mensenrechten en transnationale wetten de vrijheid en democratie bedreigen. Ze beschrijft bijvoorbeeld hoe activistenrechters, de vaag gedefinieerde mensenrechten gebruiken om hun antidemocratische ideologische agenda uit te voeren.

De aanslagen in Londen
Natuurlijk wordt in het boek ook stil gestaan bij de Londense aanslagen van 2005. De internationale intelligence gemeenschap zag de aanslagen in Londen als het logische gevolg van het jaren lange Britse beleid om extremisten en terroristen hun vrije gang te laten gaan. Het waren dan ook deze buitenlandse diensten waar Londen als eerste ‘Londonistan’ werd genoemd. De extremisten en terroristen werd op Britse bodem geen stro breed in de weggelegd. Er werden zelfs trainingskampen op het Brits grondgebied getolereerd. Dit alles met het idee dat deze appeasement politiek de Britten zelf zou vrijwaren van aanslagen. Logisch dat buitenlandse diensten de aanslagen in Londen als een koekje van eigen deeg zagen.

Voor de Britse geheimendienst kwamen de aanslagen, die uitgevoerd werden door lokale moslims, als een grote verrassing. Bij de dienst ziet men de radicalisering van de Britse moslims dan ook vooral als een gevolg van de oorlog in Irak, i.p.v. het logische gevolg van het jarenlang gevoerde Britse beleid.

Ook bij de rest van het Britse establishment wil men er niet aan dat de aanslagen het gevolg zijn van een religieus conflict. Men kan zich gewoon niet voorstellen dat dergelijke irrationele gedachten in de moderne tijd nog mogelijk zijn. Ook de Britse politie gaat gebukt onder deze politiek correcte ideologie.

“on the day that four Islamist suicide bombers blew themselves and more than fifty London commuters to bits, the Met’s deputy assistant commissioner, Brian Paddick, stood before the television cameras and made the noteworthy comment: ‘As far as I am concerned, Islam and terrorists are two words that do not go together’. (P. 101)


De politie in Nothingham, ging na de aanslagen in Londen, groene lintjes uitdelen om uiting te geven aan hun solidariteit met de moslims. Immers de moslims waren, door de reacties op de aanslagen, het werkelijke slachtoffer van deze aanslagen. Toen politici de extremistische moskeeën wilden sluiten, bleek dat de politie het hier niet mee eens was. Want volgens de politie zou dit het verkeerde signaal naar de moslim gemeenschap geven. Tot grote woede van gematigde moslims, spraken politie functionarissen ook nog eens hun waardering uit voor de moslim broederschap (Een groep die nauwe banden heeft met Hamas en Al-Qaeda).

Multiculturalisme
Een apart hoofdstuk besteedt Philips aan het multiculturalisme. Volgens haar een vorm van gelijk schakelen van alle culturen waaruit in feite blijkt dat men niet meer in de eigen cultuur gelooft en dat men daar al helemaal niet trots meer op is. Laat staan dat men voor die cultuur nog wil opkomen. Binnen de multiculturele gedachte wordt het opkomen voor die meerderheidscultuur en de trots daarop gezien als racisme.

De multiculturalisten propageren dan wel gelijkheid van culturen, maar dan maken ze wel een uitzondering voor één cultuur, de cultuur van de inheemse bevolking. Dat geldt ook voor het geloof. Multiculturalisten richten al hun pijlen op het Christendom maar nooit op de geloven van immigranten. De multiculturele gedachten is volgens Phillips dan ook bovenal een deconstructie van de meerderheidscultuur.

“This is a cultural scorched-earth policy: year zero for the secular, universal word wide order, in a Britain whose consequent moral, cultural and spiritual vacuum is rightly scorned as decadence by radical islamist who are seizing the opportunity to fill it.” (P. 113)


Volgens Phillips heeft de multiculturele gedachte nog wel de meest verwoestende werking gedaan in het onderwijs. Zo lezen we bijvoorbeeld het verhaal over een leraar die voor zijn vermeende ‘racisme’ tot ontslag werd gedwongen. De man had slechts gepleit om zoveel mogelijk kinderen de engelse taal te laten leren en ze allemaal dezelfde geschiedenis lessen over Groot-Brittannië te geven.

Phillips beschrijft het multiculturalisme dan ook als een radicale egalitaire ideologie waar binnen elke cultuur en life-style een gelijke geldigheid en moreel niveau heeft. Deze extreme vorm van individualiteit, vervangt op een allesomvattende wijze de moraliteit van het persoonlijke handelen. Objectieve standaarden maken plaats voor individuele subjectieve opinies en gevoelens. De vraag “wat is goed” wordt er in vervangen voor “wat is goed voor mij”. Het gevolg daarvan, is een grote mate van normloosheid. Met behulp van deze multiculturele ideologie kan gemakkelijk morele inversie plaats vinden: terroristen worden slachtoffers en antiterreur maatregelen worden agressie / islamofobie / racisme.

Het mechanisme van morele inversie is volgens Phillips zo wijdverbreid dat het, willen we de strijd tegen het moslim extremisme winnen, niet genoeg aandacht kan krijgen. In Groot-Brittannië is de morele inversie zo sterk verbreid, dat zelfs het benoemen van ‘islamitisch’ terrorisme, wordt omgedraaid als een onterechte aanval op de islam. Door deze more inversie wordt de aanval op Londense forenzen omgedraaid en tot een aanval op moslims gemaakt. En zo wordt de angst voor de islam, omdat dit geloof terroristen voortbrengt, als erger en onrechtvaardiger gezien dan de vele doden en gewonden van de terreur aanvallen. Volgens Phillips komt deze morele inversie geheel voort uit het multiculturele relativisme.

De Anglicaanse kerk
Ooit was de Anglicaanse kerk een conservatief bolwerk. Maar volgens Melanie Phillips is dat inmiddels veranderd en is het Christendom daar nu vervangen door het sociaal liberalisme. De kerk probeert tegenwoordig geen zielen meer te redden maar heeft zich ten doel gesteld de maatschappij te veranderen. De Anglicaanse kerk is dan ook het slachtoffer geworden van cultuur relativisme en zelfhaat. De kerk erkent dan ook geen extern gevaar meer en zwijgt over de miljoenen Christenen die in de moslim wereld worden vervolgd. De beschrijving van Phillips over de Anglicaanse kerk zijn schrikbarend. Ze spreekt dan ook van een morele ongeletterdheid bij de Anglicaanse kerk.

Zo was in een kerk, vlakbij de plek van een van de aanslagen in Londen, op de zondag na de aanslag een preek te horen waarin de multiculturaliteit werd gevierd. De aanwezigen werd voorgehouden dat men de daders criminelen of terroristen mocht noemen maar dat ze vooral geen moslims genoemd mochten worden. Later werd elders een herdenkingsdienst voor de slachtoffers van deze Londonse terreur aanslagen gehouden. Twee bisschoppen besloten toen om ook de familie leden van de zelfmoord terroristen uit te nodigen. Als een kerk geen onderscheid meer kan maken tussen daders het slachtoffers, dan heeft het zijn morele kompas verloren aldus Phillips.

Maar dat verklaart volgens Philips nog niet de venijnige, onredelijke en eenzijdige aanvallen op Israël en de joden vanuit de kerk. Volgens haar komt dat voort uit een her opleving van een bepaalde theologie. Binnen deze theologie zou God alle beloften aan de joden terug nemen omdat ze Jezus ontkend hadden. Een doctrine die eeuwenlang het antisemitisme heeft gevoed. De holocaust heeft deze theologie slechts tijdelijk ondergronds doen gaan. Het is juist deze theologie die zich vermengd heeft met de bevrijdingstheologie en dat is, volgens Philips, een uiterst giftig mengsel geworden.

Het Britse koningshuis
Ooit was het Britse koningshuis een bastion van traditie. Maar ook dit instituut is aangetast door de multiculturele ideologie. Zo verklaarde kroonprins Charles dat de islam de oplossing is voor de spirituele armoede van het Westen. Ook heeft hij tijdens een staatsbezoek aan de VS bij de Amerikaanse president Bush gelobbyd voor de ‘merits’ van de islam. Want Charles is van mening dat Bush niet tolerant genoeg voor de islam is. Ook vindt deze kroonprins, dat er meer respect voor de sharia moet zijn. De sharia wordt volgens hem eenzijdig negatief bekeken. In de islamitische wereld heeft men meer respect voor vrouwenrechten dan in het Westen, aldus Charles. Hij prijst dan ook het islamitisch onderwijs in Groot-Brittannië.

“for trying to preserve an ‘integrated, spiritual view of the world in a way we have not seen fit to do in recent generations in the West,’ he went on to say:

‘There is much we can learn from that Islamic world view in this respect. There are many ways in which mutual understanding and appreciation can be built. Perhaps, for instance, we could begin by having more Muslim teachers in British schools, or encouraging exchanges of teachers. Everywhere in the world people want to learn English. But in the West, in turn, we need to be taught by Islamic teachers how to learn with our hearts, as well as our heads’” (P. 120)


De Britse moslims
Veel Britse moslims zijn vervreemd van de Britse maatschappij. Hoe serieus dit probleem is blijkt wel uit de officiële statistieken die Melanie Phillips aanhaalt. Zo is er bij geen andere geloofsgroep een zo’n grote groep die bereid is geweld te gebruiken om hun religieuze en politieke doelen te bereiken als bij de moslims. Maar ook de zogenaamde ‘gematigde’ islam en haar vertegenwoordigers bespreekt Phillips. Het blijkt dat de in het algemeen als ‘gematigd’ bekend staande vertegenwoordigers in werkelijkheid helemaal niet zo gematigd zijn als men wel denkt.

Er zijn dan ook vele moslim groeperingen die streven naar speciale uitzondering voor moslims: speciale moslim hypotheken, speciale fiscale maatregelen voor polygamie, enz. enz. Het meest verbazingwekkende is dat deze extreme moslims gehoor krijgen bij de Britse overheid. Dit terwijl de werkelijk gematigde moslims, hier helemaal niet op zitten te wachten. Sterker nog, de overheid zaagt hun door deze extremisten te steunen de poten onder hun stoel vandaan.

“By no means all Muslims want this to happen. A growing number of them are actually rather keen on benefiting from personal freedoms and tolerance that are the British way. The problem is that the British no longer appear to agree” (P. 162)


Israël, links en de media
In het hoofdstuk over Israël onderbouwd Melanie Phillips op overtuigende wijze de stelling dat de anti-Israël haat onder moslims voort komt uit Joden haat. Ook ziet ze Israel als een Westerse voorpost in het Midden Oosten. Het is dan het eerste doelwit van de extremisten maar zeker niet hun laatste, waarschuwt Phillips ons. Volgens haar is de houding t.o.v. Israël dan ook een goede graatmeter om te weten of men van doen heeft met de zo gewenste ‘gematigde moslims’.

Een mooi voorbeeld van het verbond tussen links en de islamisten zijn Britse Troskisten. De Troskisten zien de islamisten als een goede bondgenoot om de door hen gehate maatschappij omver te werpen. Een ander voorbeeld van dit verbond is de linkse Londonse Labour burgemeester Ken Livingston. De man onderhoudt nauwe banden met de extremistische moslim broederschap en hij noemt de Engelse leden van deze organisatie het toonbeeld van gematigde islamieten. Dit ondanks het feit dat ze oproepen doen om Engelse soldaten in Irak te vermoorden. Ook genoemd wordt de extreem linkse MP Galloway, hij draagt de islamitische agenda uit en roept moslims op om in opstand te komen tegen het Westen.

Net als de Nederlandse media is de Britse media ook overwegend links. Maar de BBC spant toch wel de (linkse) kroon. Uit de voorbeelden die Philips geeft blijkt wel dat de BBC de meest voor ingenomen pro Palestijnse Britse omroep is. Philips beschrijft hoe bij de BBC het antisemitisme wordt verkocht als ‘normale kritiek’ op de staat Israël. Ze noemt het dan ook schrikbarend dat het antisemitisme weer tot algemene norm is verheven. De BBC doet daar gretig aan mee. Bij hen was bijvoorbeeld te horen dat de regeringen van de VS en Groot-Brittannië door een joodse samenzwering zouden zijn overgenomen. Maar wat valt er eigenlijk anders te verwachten van een omroep die antiwesterse islamisten in dienst heeft? Zelfs aanhangers van Hamas en de broederschap mogen bij de BBC als verslaggever optreden.

Volgens Melanie Philips is de onophoudelijke anti Westerse propaganda die de media verspreiden een regelrechte katalysator voor het zogenaamde ‘home grown’ terrorisme. Deze jonge moslims worden door de irrationele berichtgeving in de mainstream media alleen maar bevestigd in het slachtofferschap van de wereldwijde moslim gemeenschap.

De politiek
Net als in Nederland proberen de Britse politici moslims te paaien om hun stemmen te verwerven. De politici zijn dan ook van mening dat het terrorisme niet voortkomt uit een vijandige ideologie maar dat het een reactie is op het (slechte) gedrag van het Westen. Als men de Britse moslims maar wat meer tegemoet zou komen, zou het terrorisme ook niet al te erg uit de hand lopen is de gedachte.

Net als in Nederland stemmen de meeste moslims op de socialisten. In Groot-Brittannië is dat de Labour partij. De meeste moslims in Groot-Brittannië komen uit Pakistan. De Pakistaanse geestelijken hebben nog steeds veel invloed op deze moslims. Vandaar dat de Britse socialisten van Labour de geestelijken uit Pakistan te vriend willen houden. En zo kon het gebeuren dat men bij Labour de rode loper uit legde voor de invloedrijke Pakistaanse Sheikh Qaradawi, een geestelijke die Usama Bin Laden steunt. Nog erstiger vind Phillips dat de Labour partij van Tony Blair een wet heeft ingediend waardoor kritiek op de islam verboden wordt.

Deze politiek correcte appeasement strategie leidt dan ook tot gevaarlijke situaties. Zo heeft die zelfde Tony Blair die de internationale strijd tegen terrorisme steunt een anti-terreur taskforce opgezet waar ook zogenaamde ‘gematigde’ moslims zitting in hebben. Maar de deelnemers: Ahmad Thompson, Inayat Bunglawala en Tariq Ramadan (de zoon van de oprichter van de Moslim broederschap) blijken juist propagandisten van de jihad ideologie die het terrorisme veroorzaken. Het mag dan eigenlijk ook niemand verbazen dat de eerste daad van deze anti terreur task force, een verzoek tot afschaffing van de holocaust herdenking was, omdat deze schofferend zou zijn voor moslims.

Daarna vroeg de anti terreur task force om uitgebreide financiering van moslim segregatie: eigen TV stations, eigen scholen, enz. enz. Om het terrorisme te bestrijden was het ook nodig dat Groot-Brittannië zijn buitenlandse politiek zou aanpassen en moest er een verbod komen om de islam met terrorisme in verband te brengen.

Je zou denken dat een dergelijk anti Westerse task force een kort leven beschoren zou zijn, maar niets is minder waar. De regering Blair wil zelfs de meeste van deze ideeën ten uitvoer brengen. Philips komt dan tot de verontrustende conclusie dat de politieke maatregelen rond het extremisme worden bepaald door de extremisten zelf. De Britse overheid denkt dat men zo de extremisten kan winnen voor de goede zaak, maar helaas wordt de Britse overheid ingezet voor de goede zaak van de islamisten.

Conclusie
“This disastrous policy ignores the first law of terrorism, which is that it preys on weakness. The only way to defeat it is through strength – the strength of a response based on absolute consistency and moral integrity, which arises in turn from the strength of belief in the values that are being defended.” (P. 273)


De grootste blunder van de Britse politiek en veiligheidsdiensten is dat men niet wil inzien dat een vijandige religieuze ideologie een oorlog tegen ons voert. Het zijn deze ideologische ideeën die aan de basis van het terrorisme liggen. Waarom wil men toch maar niet inzien dat het deze gevaarlijke ideeën zijn, die zich in een religieuzengemeenschap kunnen verspreiden en zo een rekruteringsbasis voor terroristen kunnen zijn?

Om het islamitische terrorisme te verslaan zal er erkend moeten worden dat het iets nieuws is. Zowel de definitie van ‘oorlog’ als die van ‘terrorisme’ dekken niet langer de lading. We hebben nu te maken met iets dat tussen beide definities in ligt. Daarom moet er ingezien worden, dat er nieuwe structuren en maatregelen nodig zijn om deze strijd te kunnen winnen.

Melanie Phillips komt dan ook met een hele reeks voorbeelden van praktische maatregelen ter bestrijding van het extremisme, maar ook het multiculturalisme. Erg hoopvol dat men in Groot-Brittannië ook daadwerkelijk maatregelen gaat nemen is ze niet. Want, zo schrijft ze, Groot-Brittannië zit in een neerwaartse spiraal van decadentie, zelfhaat en sentimentaliteit. Volgens haar ziet het er naar uit dat de Britse samenleving ten onder gaat aan haar eigen idealen.

Aangezien we in Nederland met soortgelijke problemen worstelen zou deze conclusie ook voor Nederland kunnen gelden. Daarmee is deze goed geschreven bestseller, die vlot gelezen kan worden, ook een aanrader voor de Nederlandse lezer.


Zie ook de homepage van Melanie Phillips.

Frontaal Naakt - Londonistan in wording
(Nederlandse vertaling door Bernadette de Wit)

(video) Melanie Phillips @ Fox News

(video) Melanie Phillips @ Heritage Foundation




Besproken boek

Londonistan
How Britain is creating a terror state within
Melanie Phillips
Gibson Square, juni 2006
ISBN 1903933765
304 pagina's
Prijs: fetchbook.info / amazon.co.uk

Amerikaanse editie:
Encounter Books
ISBN 1594031444
200 pagina's
Prijs: fetchbook.info / Amazon.com


Anderen over dit boek

In contrast to the overwhelming majority of her British compatriots, who prefer to avert their eyes from the radical Islamic horror growing in their midst, Melanie Phillips has compiled a unique record that fearlessly, brilliantly and wittily exposes this problem. Londonistan builds on and goes beyond her prior work by showing the role of what she calls the British ‘spiral of decadence’ in permitting Islamist ideas and demands to ride roughshod over the UK’s traditional ways. Phillips rightly warns Americans of the acute dangers for them, too, from Britain’s being a source of Richard Reid–like terrorists to the ending of the two countries’ special relationship.” - Reviewer
citaat” - Daniel Pipes

Londonistan is one of the most compelling books you will ever read on the ascendancy of Islamic fundamentalism, violence and intimidation in the West. Melanie Phillips exposes the scandalous appeasement of militant Islam by British officials, the media, even the Church of England, capturing in extraordinary detail how British society and institutions have either ignored or actively fostered the growth of extremist groups on British soil. This book will both enlighten and enrage. Although its story is focused on the United Kingdom, it could be applied to any European capital or to the United States.” - Steven Emerson

Melanie Phillips’ Londonistan is a last-minute warning for Britain and for much of the free world. In the 1930s, Britain was the leading appeaser of the world’s most intransigent foe, refusing to see the gathering signs of danger until it was almost too late. Today, the same tendency to appeasement and self-delusion is evident again—only now, the threat is within. Britain refuses to recognize the clear and present danger of Islamism inside its own borders, which steadily corrodes its social values and moral compass. Once again, only the good sense of the British can save their country—and the same may be true in many other democracies. This book is powerful and frightening, but also courageous. In dictatorships, you need courage to fight evil; in the free world, you need courage to see the evil.” - Natan Sharansky

Explosive” - Observer

Penetrating” - Guardian


Anderen reviews
The New York Sun
Front Page Magazine
Front Page Magazine - interview
National Review - Interview
Commentary Magazine
Wallstreet Journal - interview
The New York Post
Guardian
The Observer - extract
The Observer
New Statesman
Varsity
Macleans
Asia Times
Daily Times (Pakistan)
Cross Rhythms
Fox News - The Journal Editorial Report
Ajn.com.au
Writers Rep
Wikipedia
Israel Insider
Jewish Current Issues
Israel Hasbara Committee
We Help Israel
American Thinker
Conservative Home Books
Free Republic
International Institute of Security & Safety Management
titusonenine.classicalanglican.net
TigerHawk
Right Truth Blog
Lahgbr Blog
The Red Hunter Blog
View From The Right Blog
Billmuehlenberg - Culture Watch
First Things Magazine
Council for Arab-British Understanding
Nafeez Mosaddeq Ahmed blog
jeremy taylor Blog
under|progress Blog
Islamophobia Watch


Tags: , , , , , , , , , , ,

Labels: , ,

 



Reacties van bezoekers:

Een reactie plaatsen



<< NAAR HOME PAGE


Leestafel.blogspot.com
Op de leestafel zullen regelmatig boek impressies worden gepubliceerd van zowel Nederlands als Engelstalige non-fictie boeken. Aangezien er jaarlijks een enorme hoeveelheid boeken wordt uitgegeven is het altijd moeilijk om daar de relevante en interessante boeken tussenuit te vissen. Met deze leestafel hoop ik dan ook andere aan goede boeken ideeën te helpen. – Ferdinand

"After two generations without war, Europeans have no idea what an enemy is." -- Ayaan Hirsi Ali
Eerdere artikelen
The Truth about Muhammad
Theo van Gogh twee jaar dood
Beschaving
Mijn Vrijheid
Papa'ya suikast
Oriana Fallaci (1929 - 2006)
The Retreat of Reason
Wat lezen de heren van Al Qaeda?
Ripples of Battle
Na Saddam
<< Nieuwste artikelen
Archief
januari 2006 / februari 2006 / maart 2006 / april 2006 / mei 2006 / juni 2006 / juli 2006 / augustus 2006 / september 2006 / oktober 2006 / november 2006 / december 2006 / januari 2007 / juni 2007 / juli 2007 / augustus 2007 / september 2007 / januari 2008 / maart 2008 / augustus 2008 / september 2008 / november 2008 / huidige

XML Atom Feed   Bookmark
Leestafel Reviews
The Secret War with Iran
De Grondleggers
The Reluctant Communist
Weg uit de islam
Islam voor varkens, apen, ezels en andere beesten
Eurabia
Liberal Fascism
Het Recht om ex-moslim te zijn
The Suicide of Reason
De Historische Mohammed
Het Slapende Leger
Te gast bij de Ayatollah
Nieuwe inleiding tot de islam
The Future of the United Nations
War Made New
Londonistan
The Truth about Muhammad
Beschaving of wat er van over is
Mijn vrijheid - Ayaan Hirsi Ali
The Retreat of Reason
Ripples of Battle
Na Saddam
Eternal Iran
Buitengesloten
Why I Am Not a Muslim
Menace in Europe
The American Era
De Chinacode ontcijferd
Terwijl Europa Sliep
Carnage and culture
De aanvallen op Pim Fortuyn en Ayaan Hirsi Ali
Neoconservatism: why we need it
Islam en christendom
Allah & Eva
Aan de grenzen van het Amerikaans Imperium
How Babies Talk
De Historische Mohammed

Boeken lijsten
Victor Davis Hanson - Why study war?
Thomas Sowell - Suggested Readings
Walter E. Williams - Book Recommendation List
National Review - 100 best non-fiction
U.S. Army Professional Reading List
Command and General Staff College
ISI forum
Recensies
Boek Recensies
Peter van Maanen
Town Hall
Military Ink
NDU - Professional Military Reading Lists
chicagoboyz Military Book Suggestions
Required Counterterrorism Reading List
Links
Mijn favorieten links kan je nu vinden bij del.icio.us.
Return links
Klein Verzet Blog
Kayce's Korner
Nep Nederlander
A Deeper Look
(Plaats een link naar de leestafel en ik plaats hier een link terug)

Add to Technorati Favorites

Wij Vertrouwen Stemcomputers Niet